Ecotrail Brussel

Omdat ik de laatste maanden aan enkele loopwedstrijden heb meegedaan en me dit telkens een leuk gevoel gaf, had ik me ingeschreven voor de ecotrail in Brussel. Bovendien had ik nog nooit een trail gelopen en het was maar 10 km. Ideaal om eens te testen of trailrunning wel iets voor mij is.

Het was mijn eerste loopwedstrijd zonder mijn loopmaatje. Dus moest ik uit mijn comfortzone komen en alleen naar de wedstrijd gaan.

Met een bang hartje vertrok ik op zaterdag 9 september met de auto naar Brussel. Ik haat het om in Brussel te rijden. Al een geluk liet de gps mij niet in de steek en vond ik gemakkelijk de weg. Een parking vinden was al een geluk ook geen probleem.

Ik zag al meteen wat lopers en vroeg of zij ook naar de ecotrail gingen. Ze spraken Frans, maar wisten wat ik bedoelde en wezen mij de goeie richting in.
Al meteen zag ik waar het was en liep een gebouw in om mijn startnummer op te halen waar ik ook een t-shirt van de Ecotrail kreeg. Ik vond het nu niet echt een mooi loopshirt, maar het is altijd wel leuk om er één gratis te krijgen.

Nog 20 minuten had ik voor het startschot werd gegeven dus begaf ik me snel naar het toilet. Aan de toiletten stonden echter een enorme wachtrij. Ik zag een vrouw in een groene regenjas waarvan ik onmiddellijk zag dat ze lid was van ‘keep on running’ facebookpagina waar ik ook lid van ben. Ideaal om een praatje mee te slaan. Ondertussen hadden we nog maar 7 min voor de start en het was nog altijd niet aan ons om naar het toilet te gaan. We zijn snel naar het mannentoilet gegaan en 2 min voor de start stonden we klaar in het startvak. Oef, dat was spannend seg!

Het begon ineens te regenen dus starten zou nu wel ideaal zijn om niet af te koelen. Start en off we go! Het begon al direct te stoppen met regenen. We liepen het zoniënwoud in en op km 2 was er opeens een opstopping. Het was er wat smaller en door het hoge aantal deelnemers was er geen snelle doorstroming. Erna was een grote open ruimte waar je bergop moest. Doordat het had geregend lag het er modderig en glad bij waardoor veel mensen moeite hadden om niet uit te schuiven. Bij deze passage ben ik 2 min kwijtgespeeld omdat we gewoon stil stonden. Jammer!

Verder genoot ik van het mooie zoniënwoud. Ik moest ook wel goed uit mijn doppen kijken om niet over een boomstronk of dergelijke te struikelen. Er waren een paar pittige passages bij waar het flink bergop ging. Bij de vlakke stukken kon ik dan al lopend terug op adem komen.

Wanneer het einde in zicht kwam, versnelde ik mijn tempo en kwam ik de finish binnen in 1u en 6 min.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s